تبلیغات
تـــــــــــه مانده ى تاریخ ... - سیمین بهبهانی
و این است این ، همین ته مانده ى تاریخ!

شعری از سیمین بهبهانی

این جا چه می دهند؟...

-این جا چه می دهند؟

                             بگو.

-لابد که تحفه ای ست،

                                بایست.

-آخر، چه چیز؟

                   هر چه که هست

                    قطعاً بدون فایده نیست.

-شاید که فیل رفته هوا!

-آری، ولی اگر نرود،

                          یک مو ز خرس کندن ما

                          امروز کار حضرت کیست!

-مردی فشار می دهدم!

-چیزی نگو، به روش نیار:

                                می خواهدت که فهم کنی

                               حال فشار قبر که چیست.

-یخ بسته هر دو پام.

                             -چرا؟

                      درجا بزن که یخ نزند!

-یک، دو ...

                  (که مردی از سر صف

                   فریاد زد: «شماره ی بیست!»)

-من درد می کند شکمم.

-باکیت نیست، حوصله کن،

                                   یک لحظه بعد نوبت ماست:

                                   چیزی نمانده تا به دویست.

-ای وای، آخ! آخ، کمک!...

                                     (در حیرت و هجوم زنان

                                     یک نو رسیده جیغ کشید،

                                     یک زن به درد خویش گریست.)

-این سهم تو، بگیر و برو!

                   وضع بدی ست...

                    -چشم، ولی...

دیدی که من دو تا شده ام،

این جیره، باز، یکنفری ست